พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ว่า..ความดี... และ...ความชั่วของมนุษย์...เปรียบเสมือนกงเกียนสร้างสิ่งใดไว้สิ่งนั้นย่อมตามสนอง ทำดีย่อมได้รับความเบิกบาน
ทำชั่วย่อมย่อยยับความดีความชั่วเป็นเสมือนตราอันตอกตึงไว้แน่น ย่อมตามสนองผู้กระทำกรรมดี และกรรมชั่วตลอดไปสัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตัวเอง
ใครทำกรรมใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตามจักต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นเหมือนบุคคลหว่านพืชเช่นใด ย่อมได้รับผลนั้นของพืชชนิดนั้น ๆ 
เรื่องของกรรมเป็นสิ่งสำคัญคือเจตนาเป็นสำคัญ การกระทำใดๆต้องมีเจตนาประกอบจึงจะถือว่าเป็นกรรมคือ การทำ การพูด การคิดในทางที่ดีเรียกว่า
เป็นกรรมดีการทำ การพูด การคิด ในทางที่ชั่วเรียกว่าเป็นกรรมชั่วมนุษย์ทั้งหลายที่เกิดมาเมื่อรู้ว่า ตนของตนมีความตายเป็นสภาพเบื้องหน้า
พึงรีบทำบุญกุศลไว้เสียให้มากๆจะได้เป็นเสบียงเลี้ยงตนในวัฎฎสงสาร และจะได้เป็นปัจจัยตามส่งให้ผู้นั้นถึงเมืองแก้ว