เชื่อหรือไม่ ? ว่า
คนเรามักชอบไปหาความสุขนอกบ้านไปเที่ยวกันไกล ๆ
ต่างจังหวัด หรือไปต่างประเทศโน่น ขนเงินทองไปให้ชาวต่างประเทศ
ที่เขาส่วนมากก็ร่ำรวยกันอยู่แล้ว แต่เราจนลง แปลกไหม?
นัยว่าไปหาความสุข เปิดโลกทรรศน์ให้กว้างขวาง
ตักตวงหาความสุขเข้าไว้ก่อนลาโลกนี้ไปแต่ไม่ค่อยรู้กันว่า
 ความจริงแล้ว ความสุขของคุณน่ะ
อยู่ในบ้านคุณนี่เอง
สามี ภรรยา พ่อ แม่ ลูก หลาน บริวาร คนใกล้ชิดอยู่ทุกวัน ๆ นี่เอง
หลายคนวิ่งไปหาครูบาอาจารย์โน้น อาจารย์นี้ วัดโน้น วัดนี้
แต่หลงลืมพระอรหันต์ในบ้านตัวเอง  คือ พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ของตนเอง
ปล่อยให้ท่านหงอยเหงา ไม่มีแม้เพื่อนคุย นวดเฟ้น ให้คลายเหงา
เฝ้าแต่ตั้งตารอคอยว่าเมื่อไหร่ลูกหลานจะกลับบ้านมาพูดมาคุยกับท่านบ้างรอว่า
เขาจะมีอะไรมาฝากบ้าง อาหารการกิน  ขนมนมเนย เสื้อผ้าใหม่ๆสวยๆงามๆ
บางทีท่านก็ต้องผิดหวังเพราะไม่มีอะไรติดมือมาฝากท่านเลย
 น่าสงสาร และน่าอนาถใจจริง ๆ ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น ?
เรากำลังหลงทางอะไรกันอยู่หรือเปล่า?
ลองสำรวจตนเองกันดูหน่อยก็ดีนะ