มือแห่งบุญ มือแห่งบาป เป็นที่เห็นกันอยู่ว่า
ทุกคนมีชีวิตที่มิได้ราบรื่นเสมอไป ไม่มีสุขตลอดชีวิต ไม่มีทุกข์ตลอดชีวิต
ไม่พบแต่สิ่งดีงามตลอดชีวิต ไม่พบแต่สิ่งชั่วร้ายตลอดชีวิต แต่ละคนพบอะไรๆทั้งดี ทั้งร้าย หนักบ้าง เบาบ้าง
โดยที่บางทีก็ไม่เป็นที่เข้าใจว่าทำไมจึงต้องเป็นเช่นนั้นเช่นบางคนเกิดในครอบครัวที่ต่ำต้อยลำบากยากจน
พอเกิดได้ไม่นานเงินทองจำนวนมากก็เกิดในครอบครัวเป็นลาภลอยของมารดาบิดา
บ้างเป็นความได้ช่องโอกาสทำธุระกิจการงานบ้างใครๆก็ต้องพูดกันว่าลูกที่เกิดใหม่นั้นเป็นผู้มีบุญทำให้บิดามารดา
มั่งมีศรีสุข ถ้าไม่คิดให้ดีก็เหมือนจะเป็นการพูดไปเรื่อย ๆไม่มีมูลความเป็นจริงและทั้งผู้พูด ผู้ฟัง
มักจะไม่ใส่ใจพิจารณาให้ได้ความรู้สึกลึกซึ้งจริงจังแต่ถ้าพิจารณากันให้จริงจัง
ด้วยการคำนึงถึงเรื่องกรรมและการให้ผลของกรรมก็น่าจะเชื่อได้ว่าเด็กที่เกิดใหม่นั้น...เป็นผู้มีบุญมาเกิด
ผู้มีบุญคือผู้ที่ทำบุญทำกุศลทำคุณงามความดีไว้มากมากในอดีตชาติ  อันความเกิดขึ้นของผู้มีบุญนั้น
ย่อมเกิดขึ้นพร้อมกับมีบุญห้อมล้อมรักษาแม้ชนกกรรมนำให้เกิดจะนำให้เกิดลำบาก
แต่เมื่อบุญที่ทำไว้มากกว่ากรรมไม่ดี ที่นำให้ลำบากก็จะต้องถูกตัดรอนด้วยอำนาจของกุศลกรรม
คือบุญอันยิ่งใหญ่กว่าคือการเกิดมามารดาบิดายากจนมือแห่งบุญก็จะต้องเอื้อมมาโอบอุ้มให้พ้นความลำบากยากจน
ให้มั่งมีศรีสุขควรแก่บุญที่ทำไว้  ผู้ที่เกิดในที่ลำบากยากจนแต่เมื่อมีบุญเก่าได้กระทำไว้มากมายเพียงพอ
มือแห่งบุญก็จะเอื้อมมาโอบอุ้มให้พ้นความยากลำบากได้อย่างรวดเร็วพ้นความยากจนดั่งปาฎิหาริย์
มีตัวอย่างให้เห็นอยู่เด็กบางคนทำบุญทำกุศลไว้ดี แต่ชนกกรรมนำไปให้เกิดกับมารดาบิดา ที่ยากแค้นแสนสาหัส
พอเกิดมารดาบิดาก็หาช่องทางช่วยให้ลูกพ้นความเดือดร้อน นำไปวางไว้หน้าบ้านผู้มั่งมีศรีสุขที่รู้กันทั่วว่า
เป็นผู้มีเมตตาแล้วเด็กนั้นก็ได้เป็นสุข  อยู่ในความโอบอุ้มของมือแห่งบุญต่อไป
ถ้าเด็กไม่มีบุญกุศลติดตัวที่เคยทำไว้แต่อดีตชาติที่แล้วต่อให้นำไปวางไว้ก็ไม่มีผู้มีเมตตาคนไหนรับไปเลี้ยงดูเช่นกัน