ดีใจได้พบเพื่อนเก่า

ฝนตกตั้งแต่เช้าเลยคงจะเข้าหน้าฝนแล้วอีกไม่นานก็จะใกล้ จะเข้าพรรษาแล้วละสิข้อดีของคนไทย
มีอย่างหนึ่งนั่นคือไม่ว่าจะอยู่ไหนก็ตามเถอะคนไทยจะไม่มีคำว่าลืมศาสนาพุทธที่มีแต่โบราญ ปู่ย่าตายาย
ได้สั่งสอนต่อๆกันมาอาจมีบางช่วงที่หลงลืมไปบ้างแต่เมื่อวัยเพิ่มขึ้นก็ดูเหมือนจะเข้าวัดฟังธรรมกัน
อยู่บ้าง อย่างตัวเราเองเข้าวัดมาตั้งแต่วัยเด็กเพราะตามคุณยายไปวัดเสมอพอเรียนจบมีงานทำ
ก็เข้าวัดน้อยลง เพราะหน้าที่การงานที่มีอยู่ไม่เอื้ออำนวยให้เราต้องไปวัดบ่อยๆ บางครั้งทำงานมาก
ไม่มีเวลาไปเวลาใครมาแจกซองทำบุญเราก็ดีใจที่ได้มีส่วนร่วมทำบุญกับเขาบ้าง
เราก็ได้แค่อนุโมทนาบุญไปอายุเริ่มมากขึ้นภาระหมดไปความเหงาเริ่มมาเยือนเราจึงมีเวลา
ไปวัดฟังเทศน์ ฟังธรรมทำบุญใส่บาตร และได้พบปะเพื่อนฝูงในระหว่างรอพระภิกษุขึ้นศาลา
ก็ยังได้ถามไถ่เพื่อนฝูงเพราะช่วงเข้าพรรษาเพื่อนเราแต่ละคน
 มีครอบครัวมีลูกมีเต้าไปปักหลักทำมาหากินที่อื่นถึงช่วงเข้าพรรษาต่างก็กลับมาเยี่ยมพ่อแม่
และทำบุญไปในตัวด้วย ทำให้มีโอกาสได้พบกันถามไถ่ทุกข์สุขกันไปบางคนชีวิตก็เจริญก้าวหน้า
บางคนชีวิตก็ล้มเหลวเราเองก่าวจะถึงวันนี้ยอมรับว่าเหนื่อยจริงๆเหมือนกันแหละ
และเชื่ออย่างหนึ่งว่า....การที่เราหมั่นสร้างบุญสร้างกุศลไว้เรื่อยๆถ้ามีโอกาส ไม่ต้องรอชาติหน้าละ
ชาตินี้หละเห็นผลเลยอย่างเช่นไม่มีโรคภัยไข้เจ็บไม่มีคำว่าไม่มี จะมีตลอดสิ่งที่เราอยากมี หน้าตาผ่องใส 
ชีวิตราบรื่นไปเรื่อยๆจนตายนั่นคืออานิสงส์ผลบุญที่เราได้ก่อสร้างสะสมไว้เรื่อยๆตามกำลังปัจจัยที่เรามีค่ะ