โลกมนุษย์..... นี้เป็นสถานที่สร้างกรรม
โดยเฉพาะคนที่เกิดมาในโลกนี้ มีการสร้างกรรมกันทุกคนพระพุทธเจ้าสร้างบารมีก็มาสร้างในโลกมนุษย์บารมีที่เต็มเปี่ยมสมบูรณ์   ก็เต็มอยู่ ใน
โลกมนุษย์นี้ มีดวงตาเห็น ธรรมมีสติปัญญา
 ละกิเลสตัณหาในโลกมนุษย์นี้  หรือ
พระอรหันต์อริยะสาวกก็เช่นเดียวกันก็ได้มา
บำเพ็ญบารมีอยู่ในโลกมนุษย์นี้จนได้บรรลุมรรคผลนิพพาน ก็ได้บรรลุธรรมในโลกมนุษย์นี้ 
หรือผู้จะไปตกนรกอเวจีไปเกิดเป็นเปรต
 เกิดเป็น สัตว์เดรันฉาน เป็น อสุรกาย  ก็ทำชั่ว
อยู่ในเมืองมนุษย์นี้เช่นกัน  ฉะนั้นโลกมนุษย์
จึงเป็นศูนย์กลาง เป็นต้นทางจิตวิญญาณที่จะไป  ท่องเที่ยวในวัฎจักรอื่นต่อไป

ผู้ที่มีความทุกข์เดือดร้อนใจ.... มีสาเหตุเนื่องจากไม่ยอมรับความจริงสิ่งใดไม่ถูกใจไม่ชอบใจ
ก็จะเกิดความรู้สึก รับในสิ่งนั้นไม่ได้เป็นลักษณะเข้าข้างตัวเองไม่ยอมรับในสิ่งไม่ถูกใจไม่ว่า
สิ่งใดจะต้องเป็นไป ตามใจชอบทั้งหมดไม่ยืดหยุ่นมีความเห็น อย่างไร มีความเข้าใจเป็นอย่างไร
ก็อยากให้สิ่งทั้งหมดเป็นไป ตามความเข้าใจอย่างนั้น นี้คือศึกษาสภาพความเป็นอยู่ของโลก
ไม่ทั่วถึงไม่เข้าใจ ในกระแสโลกที่มีอยู่ เป็นอยู่ตามความเป็นจริง การศึกษาธรรมะ
 ก็คือการศึกษาหลักของธรรมชาติ คือความเป็นจริงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วมีการตั้งเป็นอยู่ชั่วขณะ
แล้วก็เปลี่ยนแปลงไปหรือดับไป ความเข้าใจและความเห็น ของคนเราย่อมแตกต่างกัน
จะให้ทุกคนมีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน