พื้นแผ่นดิน แม่น้ำ ภูเขา ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ คนเรามีปัญญาทำให้เป็นถนนขุดให้เป็นแม่น้ำลำคลองทำสะพานข้ามแม่น้ำใหญ่สร้างทำนบกั้นน้ำ ฉันใด  ความขรุขระของชีวิต เพราะกรรมเก่าก็ฉันนั้น  เหมือนความขรุขระ ของแผ่นดินตามธรรมชาติคนเราสามารถประกอบกรรมปัจจุบันปรับปรุงสกัดกั้นกรรมเก่าเหมือนสร้างทำนบกั้นน้ำเป็นต้นเพราะคนเรามีปัญญา. อันที่จริง ทั้งความสุขทั้งความทุกข์เป็นอุทกภัยเหมือนกัน ถ้ามีสิ่งที่เป็นเกาะเป็นที่พึ่งของใจดีแล้วก็ไม่เดือดร้อน การทำใจก็คือการให้เป็นเกาะที่พึ่งของใจนี่เอง คนมีบุญก็คือคนมีเกาะของใจดีที่ได้สร้างสมมานานแล้ว และกำลังสร้างสมอยู่. ผู้ทำกรรมดีอยู่มากเสมอๆจึงไม่กลัวกรรมชั่วในอดีต...หากจะมีกุศลของตนก็จะชูช่วยให้มีความสุขความเจริญสืบไป และถ้าได้แผ่เมตตาอยู่เนื่องๆ ก็จะระงับคู่เวรอดีตได้อีกด้วยระงับได้ตอนปัจจุบัน....ก็เหมือนชีวิตของคนเราก็ฉันนั้น เกิดมาก็เพื่อชดใช้หนี้กรรมเวรกันไป  แล้วแต่ละคนจะสร้างสมกุศลผลบุญไว้มากน้อยแค่ไหน  ชีวิตทุกชีวิตบนโลกนี้ไม่มีใครหนีพ้นเงื้อมือท่านมัชจุราชไปได้ทุกชีวิตไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ ก็ตามเถอะ สุดท้ายก็ปลายทางบนเชิงตะกอน เผาไหม้เป็นเถ้าถ่าน เหลือไว้แต่ต้นทุนบุญกุศลจะนำไปใน...ทางสวรรค์...หรือทางนรก...ความดีนั้นเกิดจากกรรมที่ดี ดังที่พระองค์ทรงตรัสไว้ " เป็นคนดีเพราะกรรม เป็นคนถ่อยก็เพราะกรรม" ฉะนั้นเมื่อละเลิกกรรมทำไม่ดี ทำกรรมที่ดีที่ชอบ....ก็ได้เป็นคนดีแล้ว.......

“